Artık son buharı çıkıyor nefesimin
Çırılçıplak dalların gölgesinde
Gemi düdükleri çarpıştı az önce
İstanbul kar altında
Ben karaltında senin
Maviden hırsız gözler
Buzul suskunluğunda yumulu
Sanki bütün bu sahiller benim
Balık istifinde soluk tutuşu akrebin
İstanbul kar altında
Ben karaltında senin
Vücudum yüzgeç dokunuşlarda
Pirhana dişlerde kalbim
Parçalı duygulu bir hava
Lapalapadan donuk yaşlı
İstanbul kar altında
Ben karaltında senin
Soğukluğun şehre çöktü
Son baharı zaten çıkmıştı mevsimin
Dilekler kelepçeli Yeniköy rıhtımına
Balığın kulağında kar suyu
İstanbul kar altında
Ben karaltında senin
Emre Önbayraktar
25 Ocak 2010
