Herşey gibi yok olmaya mahkum geri gelmeyecek gidenler
Sessiz gemi yol almaya başlar yine sürdürecek dümenler
Yelkenleri rüzgarlara küskün bu garip yolculuğu.
Yıldızları kaydıracak yıllar gün yoksulu gecelerde
Bilmez çoğu, aşkın yolu sessiz ve derindir bu sularda
Yağmur dökülürken yakılan her geminin dört duvarında
Bilmem kime aşık şu balıklar kime küskün yakınırlar
O duyulmaz, doyum olmaz, sonu gelmez hecelerde
Sanma sakın sözleri bitmeyecek bu meçhul-ü failin
Anlat yağmur daha kaç kişi olacak katili şairin
O vakit yeni dostlar otururken köşesinde sahilin
Göçecekler bu diyardan elbet sen ben gibi niceler de
Emre Önbayraktar
