Boşlukta asılı düşüncelerin dağılmışlığında
parçalara dağılmış boşlukta asılı bir adam.
Kim çekti her seferinde altındaki sehpayı
her sefere çıkışta fırtınalı limanlardan.
Huzur yok sana huzurlu koylarda huzur yok.
Lanetli aşkların vehametiyle yanarken
güneşin gözyaşlarındadır ancak tesellin.
Daha da yakar her yakarışta.
Daha da batar her değişte her ağlayışta.
Her deyişte bulamadığın, ok gibi saplanan harfleri
ayıkla teninden ki bir bir, bir feryadı yazabilesin.
Ve böylece boşlukta asılı kelimelere bir yenisini daha ekleyip
kendini yeniden asabilesin.
Yalvar yakar ki bir fani daha tekmelesin
ayaklarıyla altındaki sehpayı şimdi.
Ve dua et ki bir gün sen de ölebilesin.
emreönbayraktar
22 Eylül 2008
pazartesi
parçalara dağılmış boşlukta asılı bir adam.
Kim çekti her seferinde altındaki sehpayı
her sefere çıkışta fırtınalı limanlardan.
Huzur yok sana huzurlu koylarda huzur yok.
Lanetli aşkların vehametiyle yanarken
güneşin gözyaşlarındadır ancak tesellin.
Daha da yakar her yakarışta.
Daha da batar her değişte her ağlayışta.
Her deyişte bulamadığın, ok gibi saplanan harfleri
ayıkla teninden ki bir bir, bir feryadı yazabilesin.
Ve böylece boşlukta asılı kelimelere bir yenisini daha ekleyip
kendini yeniden asabilesin.
Yalvar yakar ki bir fani daha tekmelesin
ayaklarıyla altındaki sehpayı şimdi.
Ve dua et ki bir gün sen de ölebilesin.
emreönbayraktar
22 Eylül 2008
pazartesi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder