Çocukluğumda gömün beni

Çocukluğumda gömün beni çocukluğumda
Anlıyor musunuz

Kaç yaşımda ölürsem öleyim
Çocukluğumda gömün beni

Açık sarı saçlarımın uzunluğunca yatırın
Benden büyük arkadaşlarım örtsün üzerimi
Benden küçük kimsenin olmadığı
Benden çok hiç kimsenin sevilmediği çocukluğumda

Japon eriklerini bölüştüğüm yaprak kurtları
Neredesiniz!
Yapraklarınızın gölgesinde saklanan şevkatti annem

Beni ilk alfabeme götüren yollar
Ya siz?
Yüksek binalarınızın rütbesindeki koruyucuydu babam

Kardeşim
Şevkatli gölgelerde güvende dünyadan habersiz
Hatta o bile doğmadan önceki çocukluğumda

Kum bahçemdeki nemli kalelerin manzarasında çomak sokup dağıttığım uçan karıncaların yuvasında yankılanan ve geceleri uykumda ninniye dönüşen o tren raylarının monoton seslerinin, bir ikindi ezanına karışmışlığındaki çocukluğumda

Yağmurlu ağaçların altında aşkı beraber kovaladığım dost
Ve bir diğeri daha hakkını yiyemediğim
Ve birkaç diğeri daha, çok sevdiğim

Dut ağaçlarından çaldığım bahçeler
Çatısından atladığım bir güvercin peşi
Ve sapanla ilk öldürdüğüm kuştan önceki çocukluğumda

Bir Ramazan sahurunda kırmızı patikleriyle tahta masaların altında dans eden küçük kız Rana'nın gözlerindeki beni umursamazlığını farkedişimden önceki çocukluğumda

Mide bulantılı bir lodos sabahında karaya vurmuş ve kokuşmuş dört günlük yosunların üzerine, aynı anda arkamızdaki havaalanına inip inip kalkan uçaklar gibi konup konup uçuşan sineklere saldıran gümüş balıklarının peşindeki çocukluğumda

Bir dedem sağımda bir dedem bağrımda
Kolalı örtüleri serilmiş raflara ait 2 kuklanın, babaannemin gece lambasındaki gölge oyunundan geriye kalan ve henüz hiçbiri ölmeden önceki, hatta ben doğmadan önceki çocukluğumda

Çocukluğumda gömün beni
Toprağımda bir çocukluğum var yürüyecek
Bekliyor yaprak kurtları
Daha nice çocuklar
Japon erikleri yiyecek


02/02/2009
Emre Önbayraktar