Kül ve Gül

İstanbul sisliydi bu sabah
Yanan kalplerin isli soğukluğu yanaklarımda
Yangın sonrası bir dumanı soludum sanki
Sabah esintisinde savrulan herşey
Yangınlardan arta kalan
Bir avuç kül gibi

Martılar evsizdi bu sabah
Serçeler de öyle

Denizkenarında misafirsiz yasaklı çaybahçeleri
Yalnızlığı büyütüyor
Örülü duvarlar ardında
Kapısız, ışıksız, sessiz
Ama kokun hep var
Bir avuç gül gibi


2 Nisan 2009
Perşembe
08:17

Emre Önbayraktar